عفاف و حجاب، جلوه کرامت انسانی و زیربنای سبک زندگی اسلامی است

افتخارالسادات سجادی، عضو شورای مرکزی و مدیر بانوان حزب مؤتلفه اسلامی، در گفتگو با خبرگزاری حوزه در تهران، با تأکید بر ضرورت بازخوانی مفاهیم عفاف و حجاب، اظهار کرد: در روزگاری که بسیاری از مفاهیم انسانی در میان هیاهوی رسانه‌ها و تغییرات شتابان فرهنگی نیازمند بازخوانی دوباره‌اند، عفاف و حجاب بیش از آنکه موضوع یک مناقشه اجتماعی باشد، نیازمند گفت‌وگویی عمیق درباره انسان، کرامت و سبک زندگی است.

وی با بیان اینکه گاهی حجاب تنها به یک ظاهر فروکاسته می‌شود و گاهی نیز چنان از ظاهر آن فاصله گرفته می‌شود که گویی میان باور درونی و رفتار اجتماعی انسان هیچ پیوندی وجود ندارد، افزود: هر دو نگاه بخشی از حقیقت را نادیده می‌گیرند؛ زیرا در منطق اسلام، انسان موجودی یکپارچه است و آنچه در دل او می‌گذرد، در رفتار او آشکار می‌شود و آنچه در رفتار او دیده می‌شود، بی‌ارتباط با جهان درون او نیست.

سجادی تصریح کرد: عفاف، پیش از آنکه یک رفتار باشد، یک بینش است؛ نوعی احترام عمیق انسان به خویشتن و دیگری. انسانی که برای وجود خود ارزش قائل است، اجازه نمی‌دهد شخصیت او به ظاهر، نگاه دیگران یا معیارهای زودگذر جامعه تقلیل یابد. عفاف، انسان را از نگاه ابزاری به خویش و دیگران دور می‌کند و به او می‌آموزد که ارزش آدمی، فراتر از آن چیزی است که دیده می‌شود.

وی با اشاره به آیات ۳۰ و ۳۱ سوره مبارکه نور گفت: قرآن کریم در بیان مسیر عفاف، نخست از اصلاح نگاه مردان مؤمن سخن می‌گوید و سپس زنان مؤمن را مخاطب قرار می‌دهد و حدود پوشش را بیان می‌کند. این ترتیب قرآنی نشان می‌دهد که عفاف، مسئولیتی مشترک میان زن و مرد است و جامعه عفیف تنها با توصیه به یک گروه ساخته نمی‌شود، بلکه همه افراد در ساختن فضای اخلاقی جامعه سهم دارند.

عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی ادامه داد: از همین جا روشن می‌شود که حجاب در اندیشه اسلامی، جدا از عفاف نیست. حجاب نمود بیرونی یک حقیقت درونی است. همان‌گونه که ایمان در عمل انسان آشکار می‌شود، عفاف نیز در نگاه، گفتار، روابط اجتماعی و پوشش او جلوه می‌یابد.

وی تأکید کرد: نباید حجاب را به تمام حقیقت عفاف فروکاست. پوشش بدون اخلاق و رفتار شایسته از روح خود فاصله می‌گیرد، همان‌گونه که ادعای عفاف بدون هیچ نشانه‌ای در رفتار و حضور اجتماعی نیز کامل نیست. اسلام، انسان دوپاره نمی‌خواهد؛ بلکه انسانی می‌خواهد که میان باور، رفتار و سبک زندگی او هماهنگی وجود داشته باشد.

سجادی با اشاره به جایگاه زن در اندیشه اسلامی اظهار داشت: یکی از برداشت‌های نادرست، معرفی حجاب به عنوان مانعی برای حضور اجتماعی زن است، در حالی که تاریخ اسلام سرشار از الگوهایی از زنان آگاه، فعال و اثرگذار است. حضرت خدیجه(س)، حضرت فاطمه زهرا(س) و بسیاری از زنان بزرگ تاریخ اسلام نشان داده‌اند که ایمان و حضور اجتماعی نه تنها در تضاد با یکدیگر نیستند، بلکه مکمل هم هستند.

وی افزود: حجاب در این نگاه برای حذف زن از جامعه نیست، بلکه برای آن است که حضور او بر پایه شخصیت، توانایی، اندیشه و نقش انسانی‌اش دیده شود، نه بر اساس نگاه‌های سطحی و مصرف‌زده. شهید آیت الله مرتضی مطهری نیز در تحلیل فلسفه حجاب، بر پیوند آن با حفظ شخصیت زن و سلامت روابط اجتماعی تأکید کرده و آن را در چارچوب کرامت انسانی مورد توجه قرار داده است.

مدیر بانوان حزب مؤتلفه اسلامی با اشاره به جایگاه حقوقی حجاب گفت: حجاب در فقه اسلامی حکمی شرعی است و در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران نیز جایگاه قانونی یافته است، اما تجربه جوامع نشان می‌دهد که هیچ ارزش فرهنگی تنها با قانون پایدار نمی‌ماند.

وی تصریح کرد: قانون، مرزهای اجتماعی را مشخص می‌کند، اما فرهنگ، قلب‌ها را همراه می‌سازد. اگر ارزش‌ها با معرفت، آموزش، گفت‌وگو و الگوهای درست همراه شوند، از یک الزام بیرونی به یک باور درونی تبدیل خواهند شد.

سجادی با اشاره به بیانات رهبر شهید انقلاب خاطرنشان کرد: ایشان ضمن تأکید بر جایگاه حجاب به عنوان یک ارزش اسلامی و فرهنگی، همواره بر اهمیت کار فرهنگی، تبیین منطقی و اقناع فکری نیز تأکید داشته‌اند. این نگاه، مسیر ماندگاری ارزش‌ها را در کنار قانون، از راه فرهنگ و آگاهی می‌داند.

وی در پایان تأکید کرد: جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به گفت‌وگویی عمیق درباره سبک زندگی، هویت فرهنگی و جایگاه انسان نیاز دارد. اگر درباره عفاف و حجاب سخن می‌گوییم، باید با زبان کرامت، عقلانیت و محبت سخن بگوییم. مخاطب امروز، به‌ویژه نسل جوان، بیش از هر چیز نیازمند فهم فلسفه ارزش‌هاست؛ زیرا ارزش‌های ماندگار با شناخت و باور زنده می‌مانند. عفاف و حجاب در نهایت سخن از یک تکه پوشش نیست، بلکه سخن از نوع نگاه ما به انسان است؛ اینکه انسان را موجودی مصرف‌شونده و تابع نگاه دیگران ببینیم یا موجودی صاحب کرامت، انتخاب و مسئولیت. وقتی کرامت انسان در مرکز نگاه جامعه قرار گیرد، حجاب نیز معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند؛ نه صرفاً به عنوان یک ظاهر، بلکه به عنوان نشانه‌ای از احترام انسان به خویشتن، به دیگران و به ارزش‌هایی که جامعه را انسانی‌تر می‌سازد.

انتهای پیام/